‘Een boek voor iedereen die zich verloren voelt’

Shamisa beeldMECHELEN – ‘Het neerschrijven van mijn gevoelens heeft mij geleerd dingen los te laten’, zegt Shamisa Debroey (24). De jonge schrijfster gaf vorige vrijdag in boekhandel Salvator een emotionele uiteenzetting over haar debuut Verdwaald. Shamisa groeide op in een gebroken gezin zonder vader en met een hardwerkende moeder.

Verdwaald is een semiautobiografisch verhaal met kleurrijke tekeningen en poëtische teksten in de vorm van een graphic novel. Wat begon als een eindwerk aan Sint-Lucas resulteerde in een debuutverhaal over een jong meisje met een onbekende vader en onbereikbare moeder.

Het hoofdpersonage groeit samen met haar jongere broer op bij haar grootouders. Elke verjaardag stuurt haar vader met de post een levende vis. Hierdoor wordt ze jaarlijks geconfronteerd met het emotionele gemis van een vaderfiguur.

De piekerende gedachten van het kleine meisje over haar verleden, heden en toekomst zijn een reflectie van Shamisa’s jeugdgevoelens. ‘Het is moeilijk te geloven dat al wat ik wou zeggen in het boek staat. Het maakt me nog steeds emotioneel, omdat het mij geholpen heeft dingen los te laten, op te groeien en een echte schrijver te worden.’

Open brief
Ondanks de pijnlijke emoties nemen de schrijfster en haar personage vrede met de Verdwaald boeksituatie. ‘Ik wil benadrukken dat ik met niemand wil afrekenen in mijn boek, maar veeleer een conversatie wil aangaan. Dit boek is er niet voor mij alleen, maar voor iedereen die zich verloren voelt.’

Verdwaald is voor Shamisa een open brief naar zichzelf, haar vader en moeder. Door het jarenlang opkroppen van innerlijk verdriet en eenzaamheid staat de jonge schrijfster met gemengde gevoelens tegenover haar werk. ‘Enerzijds ben ik blij om dingen te leren loslaten in mijn leven. Anderzijds maakt de publicatie mij bang. Zo kan ik mij vanaf nu nergens meer achter verschuilen’, vertelt Shamisa.

Haar tekenstijl doet denken aan de losse hand van een kind. Ook haar kleurgebruik en opvulling buiten de lijnen zijn opvallend. ‘Mijn leermeester is zonder enige twijfel Randall Casaer, waar ik acht maanden stage heb gelopen. Maar ook obscure striptekenaars zoals Adrien Tomine en Lorenzo Mattoti droegen bij tot de ontwikkeling van mijn eigen stijl.’

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s